Tussen de Douro en de Taag ligt tegen de Spaanse grens een klein gebergte, de Serra da Malcata. In 1981 werd het een natuurreservaat, vooral ter bescherming van de lynx. Ook door de Europese Unie is het aangemerkt als bijzonder natuurgebied.

Op deze pagina vindt u beknopte informatie over:

Landschap
Klimaat
Vegetatie
Fauna
Economie
Praktische informatie


Rio Beságueda met op de achtergrond de Serra da Malcata


Landschap   
De Serra da Malcata is de westelijke uitloper van de Spaanse Sierra da Gata. Het vormt onderdeel van het Castiliaans scheidingsgebergte, een oud massief dat tijdens de zogenaamde Alpine gebergtevorming – tussen 55 en 25 miljoen jaar geleden – opnieuw omhoog werd gedrukt. De Malcata bereikt een maximale hoogte van 1078 meter. Het reservaat heeft grote natuurlijke waarde, maar is niet erg toegankelijk. Er zijn weinig paden en grote delen van de hellingen zijn beplant met dennen en eucalyptussen: eentonige bossen die weinig interessant zijn voor de wandelaar.

Klimaat  Het gebergte ligt in het overgangsgebied tussen het Atlantische en het mediterrane klimaat. Het noorden is dan ook gemiddeld iets koeler en natter dan het zuiden.

Vegetatie

In het noorden, waar de invloed van de oceaan het grootst is, waren vroeger uitgestrekte eikenbossen (Quercus pyrenaica). Als gevolg van intensieve houtkap en veeteelt is hier weinig van over. Nu domineren hier verschillende soorten brem:  Cytisus striatus (Hill) Rothm en Cytisus multiflorus (L’Hér.) Sweet.

In de centrale zone zien we vooral verschillende soorten heide (Erica australis L. en Erica umbellata L), aardbeibomen, pioenen  (Paeonia lusitanica Miller), boskamperfoelie  (Lonicera periclymenum) en Lithodora. Tegen de hellingen zijn bossen aangeplant  (zwarte dennen, zeedennen en eucalyptussen)

Steeneiken

 In het zuiden, waar de invloed van de Middellandse Zee zich meer laat gelden., waren vroeger uitgestrekte kurkeikbossen. Deze zijn bijna geheel verdwenen. Nu staan er vooral steeneiken.

Ook groeit er veel cisteroos (Cistus ladinifer L.), een soort zonneroosje. Deze kleverige plant met witte bloemen wordt gebruikt voor de winning van aromatische olie. Ook groeit er kuiflavendel en de heester Phillirea angustifolia.

Langs de rivieren is er enige agrarische activiteit. Er zijn wat weilanden en olijfgaarden. Op de vlakkere stukken zijn hier en daar wat akkertjes.  

Fauna

Het natuurreservaat is vooral in het leven geroepen ter bescherming van de Iberische of pardellynx (Lynx pardinus). Het is ook een van de weinige plaatsen in Portugal waar de Iberische wolf (Canis lupus signatus) nog in het wild leeft. De kans dat u deze dieren tegenkomt is echter uiterst klein.

Naast deze bijzondere zoogdieren zijn er ook nog vossen, wilde katten, genetkatten, dassen, otters en wilde zwijnen. In de bossen of dicht struikgewas zitten ook mangoestes of faraoratten (Herpestes ichneumon). Deze roofdieren, inclusief staart soms bijna een meter lang, komen in Europa alleen voor op het Iberisch schiereiland.

Boomkikker (foto Jan Stok)

Reptielen en amfibieën zijn er natuurlijk ook. Bij water vindt u het kleine Spaanse kikkertje (Rana Iberica) en de boomkikker (Hyla arborea). Ook zitten hier Spaanse smaragdhagedissen en Moorse beekschildpadden (Mauremys leprosa).

Natuurlijk zijn er ook slangen. De enige giftige soort is de wipneusadder (Vipera latastei). Verder zijn er trapslangen (Elaphe scalaris) en hagedisslangen (Malpolon monspessulanus).

Het reservaat is rijk aan vogels. Er zijn gieren (monniksgier, vale gier), arenden (steenarend, slangenarend, havikarend),  wespendieven en nachtzwaluwen. ‘s Nachts jaagt de oehoe er op prooi. Bij water zijn zwarte ooievaars en ijsvogels te vinden. Waar het landschap open is met hier en daar wat struikgewas, zien we ortolanen, Provençaalse grasmussen, duinpiepers, boom- en theklaleeuwerikken. 

Economie  Er wonen geen mensen binnen de grenzen van het reservaat, maar hier en daar is wel wat land in cultuur gebracht (veeteelt, akkerbouw en olijfteelt). De enige economische activiteit van betekenis is de bosbouw (dennen en eucalyptussen). 

Praktische informatie

Openbaar vervoer                                                                                  

In het reservaat zelf liggen geen dorpen. De twee belangrijkste plaatsen in de buurt zijn Sabugal en Penamacor. Deze zijn per bus bereikbaar.

Voor dienstregeling (horários) klik hier.

Het park zelf is alleen per auto bereikbaar.

Overnachten

Campings: In het reservaat zijn geen campings. Wel is er een (rustige) camping aan de voet van de Malcata aan de rio Baságueda (in de buurt van Penamacor). Voor meer informatie over campings zie: www.roteiro-campista.pt of www.visitportugal.com

Hotels en overige accommodatie: www.visitportugal.com

Kaarten
Carta Militar de Portugal: serie M 888; 1:25.000. Voor meer informatie klik hier

Bezoekerscentrum natuurreservaat

Centro de Educação Ambiental da Sra. da Graça
Bairro da Senhora da Graça
6320-052 ALDEIA DE SANTO ANTÓNIO – Sabugal
Tel.: (+351) 271 754 425 | Fax: (+351) 271 752 825
e-mail: rnsm@icnf.pt