|
Lissabon -
Aqueduto das Águas
Livres
Tekst
& foto's: Roel Klein & Bert Stok
Routekaartje: Jan Stok
Voor printvriendelijke pagina:
klik hier
Voor foto's van Lissabon en
omgeving klik hier
Voor informatie over wandelen
in de omgeving van Lissabon:
de Costa de Lisboa, klik
hier
Volg de
waterleiding van Lissabon
Op de kaart van Lissabon springt onmiddellijk een rechte blauwe lijn
in het oog: het Aqueduto das Águas Livres. Zo’n 250 jaar geleden
stroomde voor het eerst vers water door het aquaduct de stad in. Een
grote verbetering, want eeuwenlang werd Lissabon geteisterd door een
chronisch watergebrek. Dag en nacht tapte de bevolking water uit de
drie fonteinen die Lissabon rijk was. In het gedrang sloeg men
elkaar regelmatig de hersens in. Het volk morde: ‘je gaat om water,
maar je komt thuis met bloed.’ Om dit te voorkomen vaardigde het
stadsbestuur in 1551 een omvangrijk stelsel van wetten uit, waarin
ras en stand centraal stonden. Bij de grootste fontein, Chafariz
D’el Rei, moesten negers, mulatten, indianen en slaven water uit
dezelfde tap halen. Moren, vrouwen en blanke mannen kregen elk een
eigen plek toegewezen. Wie toch op een andere plaats water tapte,
werd bestraft met een boete van 2000 réis en een gevangenisstraf van
drie dagen. Een zelfde straf gold voor het verspillen van water en
het vullen van andermans kruiken. Alleen negers en slaven werden bij
overtreding van de wet in het openbaar met de zweep bewerkt.
Het
aquaduct had met Braziliaans goud gebouwd kunnen worden, maar de
koning (João V) besliste anders. Diep onder de indruk van de pracht en praal
aan het Franse hof onder Lodewijk XIV stak de Portugese
"zonnekoning" alles uit de Braziliaanse hoorn des overvloeds in de
bouw van protserige kloosters en paleizen zoals dat van Mafra. Om
toch het gigantische waterbouwwerk te kunnen financieren hief het
stadsbestuur, uit naam van de koning, belasting op de aanvoer van
vlees, wijn en olijfolie. In 1731 gaf de koning officieel opdracht
tot de bouw van het aquaduct.

Aqueduto
das Águas Livres
Hollen hoeft niet. Elke drie minuten vertrekt een metro naar Largo
do Rato, het beginpunt van een wandeling langs het aquaduct. Na elke
donkere tunnel schiet de metro steeds weer een station in met
verrassende tegeltableau’s. De Portugese traditie om huizen met
beschilderde geglazuurde tegels (azulejus) te versieren, is diep
onder de grond vol overgave voortgezet. De metro van Lissabon is als
een museum waar je stoffige aardse zaken van je af kunt schudden. De
roltrap bij metrostation Largo do Rato brengt ons precies voor één
van de zeventien monumentale fonteinen die bij het aquaduct horen.

Fontein bij
Largo do Rato
Uit de grote waterbak aan de voet van het bouwwerk dronken ooit
ossen, muilezels en paarden. Nu lest een blinde man er zijn dorst.
Daarna gaat hij door met het verkopen van staatsloten. Even verder
ligt het waterreservoir Mãe d’Água van waaruit het water via
ondergrondse tunnels naar de stadsfonteinen en de solars
(paleisachtige villa’s) stroomde. In dit kolossale gebouw met muren
van meer dan 5 meter dik, klettert nog steeds water uit het aquaduct
door de kop van een dolfijn in een reservoir dat 17 meter diep is,
maar van belang voor de watervoorziening is het allang niet meer.
Vanaf het platte dak van Mãe d’Água kijken we prachtig uit over de
stad.
Verder langs aquaduct en tramrails, omhoog naar het uit beton en
spiegelglas opgetrokken warenhuis Amoreiras. De grillige gevels met
hun felle kleuren contrasteren sterk met het romantisch vormgegeven
interieur. De honderden restaurantjes en winkeltjes in het warenhuis
moeten een sfeer van geborgenheid en gezelligheid uitstralen. In de
nieuwste kooppaleizen is dit concept nog verder doorgevoerd. Daar
eet je, op de bovenste verdieping, een hamburger op een romantisch
dorpsplein van bordkarton. Ergens tussen al die kleine winkeltjes
staat een kolossale supermarkt waar het personeel op de schaats naar
je toe rolt.
In het diepe dal van Alcântara staat een uniek staaltje van
18de-eeuwse waterbouwkunde. De 14 gotische en 21 Romaanse bogen van
het aquaduct waren sterk genoeg om de zware aardbeving, die Lissabon
in 1755 trof, te weerstaan. We kopen een kaartje en lopen over de
spitse en ronde bogen naar de andere kant van de vallei. Ooit
trokken boeren en buitenlui met hun zwaar beladen karren over het
aquaduct de stad in. Beneden in het dal lag toen een liefelijk
beekje, dat nu verborgen onder de grond naar de Taag stroomt. In het
dal schiet de snelle schaduw van een vliegtuig voorbij en onder de
bogen razen de auto’s. Een plan om een aantal bogen op te offeren
voor de vrije doorgang van trein en auto heeft het gelukkig niet
gehaald.

Het
aquaduct over het dal van Alcântara
'Kennen jullie het verhaal
over de moorden op het aquaduct,’ vraagt de veiligheidsbeambte van
het waterleidingsbedrijf. ‘Nee,’ liegen we. Hier zo hoog boven de
grond klinkt het als nieuw. Diogo Alves sloeg jaren lang boeren
bewusteloos, roofde hun goed gevulde portemonnees en kieperde zijn
slachtoffers vervolgens over de leuning. Meer dan zestig meter lager
vielen ze te pletter. Op ons verzoek opent een beambte van EPAL (Empresa
Portugesa das Aguas Livres) de poort aan de andere kant van het dal.
Daar loopt het aquaduct verder tussen de bomen van Parque do
Monsanto, het grootste park van Lissabon. Op de paden het vertrouwde
beeld van hollende joggers in gladde strakke pakken. ’s Avonds moet
je er niet wandelen, daarvoor liggen er te veel zilverpapiertjes
achter de struiken. Het aquaduct loopt hier onder de grond, maar
verdwalen doen we niet. Op regelmatige afstand steken vierkante
robuuste gebouwtjes uit de grond. Na een kilometer buigen we naar
rechts en verdwijnt het aquaduct in een rechte lijn richting Sintra.
Ooit willen we nog eens als een echte Livingstone speuren naar de
bron. Geen gemakkelijke opgave, de totale lengte van het aquaduct,
met alle zijkanalen, is bijna 60 kilometer.
Largo do Rato - Mãe da Água - Aqueduto das Águas Livres –
Palácio Marquês de Fronteira - Jardim Zoológico (6,5 km)
Hoogteverschil: 70 m
Beginpunt: fontein bij metro-uitgang Largo do Rato
Eindpunt: metrostation bij dierentuin
Bereikbaarheid: metrostation Rato (eindpunt gele metrolijn). Neem
uitgang Largo do Rato/Rua Alexandre Herculano
Waarschuwing: het is raadzaam het Parque de Monsanto in de avonduren
te mijden.

Route
Met rug naar fontein (1) en drukke straat oversteken richting groot
roze gebouw waar PS (Partido Socialista) zetelt. Ga links om gebouw
(gebouw aan uw rechter-hand houden). Blijf muur volgen. Dan via Rua
das Amoreiras omhoog. Even later voor kerk RA en via trapje onder
aquaduct door. Voor u ligt parkje (Parque das Amoreiras). Sla direct
RA. Loop langs aquaduct naar ingang Mãe da Água
(2). Als u weer uit Mãe da Água komt RD langs aquaduct tot einde park. Hier LA
en onder aquaduct door. Direct hierna RA omhoog (Rua das Amoreiras).
Via poort onder aquaduct door en verder omhoog. Boven LA (Rua Silva
Carvalho). Na 100 m. RA (Rua Maria Ulrich). Steek Rua Carlos
Alberto da Mota over en ga RA langs gevel warenhuis Amoreiras
(3).
Bij einde warenhuis LA. Steek drukke straat over en dan LA. U heeft
steeds zicht op gevel warenhuis Amoreiras dat aan de overzijde van
de straat (Avenida Engenheiro Duarte Pacheco) aan uw linkerhand
ligt. Na ongeveer 1 km een viaduct. Loop onder viaduct door. Even
later loopbrug. Hier RA en direct via trap vlak achter muurtje
omlaag. Beneden LA en via Rua do Arco do Carvalhão richting bogen.
Ga onder linker boog door. Neem dan eerste straat links (Rua
Francisco Rodriques Lobo) blijf deze cirkelvormige weg volgen tot
kruising. Hier LA en direct weer RA. Na 20 m ziet u links ingang
aquaduct. Het aquaduct is aan de overzijde van het dal afgesloten.
Er zijn vanaf hier twee mogelijkheden:
Variant 1
Na bezoek aquaduct gaat u met bus 2 naar andere kant aquaduct. Met
rug naar ingang aquaduct LA omhoog . Na 100 m. kruising. Bushalte
lijn 2 ligt schuin rechts aan overzijde straat. Eindpunt van lijn 2
is aquaduct aan overzijde dal.
Variant 2
U vraagt de kaartjesverkoper het hek aan de andere kant van het
aquaduct te openen. Alleen als iemand van de bewakingsdienst zich
ergens op het aquaduct bevindt wordt het verzoek ingewilligd.
Loop aan overzijde van dal RD, in verlengde aquaduct, park in. Volg
in park (Parque de Monsanto) vierkante gebouwtjes met piramidevormig dak
(via deze gebouwtjes wordt water naar aquaduct geleid). Na ruim
1,5 km kunt u vanwege een muur niet meer RD. Hier LA. Loop naar asfaltweg
en ga hier RA. Eerste straat RA. U loopt langs Palácio
Marquês de Fronteira (4). Bij T- splitsing RA en via brede asfaltweg RD omlaag tussen muren. Via loopbrug over spoorlijn. Drukke weg
oversteken en RD via Rua de São Domingos de Benfica. Eerste straat
links (nog steeds Rua de São Domingos de Benfica). Bij T-splitsing
RA (Estrada de Benfica). Aan uw linkerhand ligt dierentuin. Na 500
m. LA naar ingang dierentuin en metro.
Kijkpunten
1. Een van de monumentale fonteinen die met het water uit het
aquaduct werd gevoed.
2. Mãe da Água was het distributiepunt van waaruit alle fonteinen
in de stad werden gevoed. Vanaf het dak heeft een fraai uitzicht
over de stad.
3. Amoreiras Centro Comercial is
een van de eerste hypermoderne warenhuizen in de stad. Het bevat
meer dan 300 winkels en cafés. Verder vindt u er ook een aantal
bioscopen.
4. Palácio Marquês de Fronteira is beroemd vanwege zijn
azulejospanelen (panelen met beschilderde geglazuurde tegels). Fraai zijn ook de
tuinen met hun waterpartijen.
Wandelen in de omgeving van Lissabon:
Costa de Lisboa
Even te zuiden van Lissabon ligt
de Costa de Lisboa. Daar zijn meerdere wandelmogelijkheden. De
routebeschrijvingen staan beschreven in de wandelgids:

Zuid-Portugal, 23 wandelingen door de Alentejo en Costa de Lisboa
Op onderstaand kaartje staan de
beginpunten van de wandelingen aangegeven.
Klik op het kaartje voor
een vergroting
Wandelen in Portugal ©
1996-2008, Roel Klein & Bert Stok tenzij anders vermeld
|